Στην ιστορία του Στρυμονικού Σερρών, υπάρχει το όνομα του Γεωργίου Χατζηγεωργίου, ο οποίος αγόρασε το τσιφλίκι του Ορλιάκου, κατά την περίοδο 1878-1880. Ο Γεώργιος Χατζηγεωργίου, γεννήθηκε το έτος 1976 και ήταν μέλος μιας από τις πιο ισχυρές, εύπορες και ιστορικές οικογένειες εμπόρων, γαιοκτημόνων και προυχόντων της Μακεδονίας. Η οικογένεια του είχε βαθιές ρίζες στην περιοχή της Μακεδονίας (με ισχυρούς κλάδους σε Σέρρες, Στρώμνιτσα, απ΄ όπου και η καταγωγή του (περιοχή Σκοπίων)και Θεσσαλονίκη). Δραστηριοποιούταν κυρίως στο εμπόριο καπνού και αγροτικών προϊόντων, καθώς και σε τραπεζικές/δανειστικές δραστηριότητες, γεγονός που του έδινε την απαραίτητη τεράστια ρευστότητα για να αγοράζει ολόκληρα οθωμανικά κτήματα (τσιφλίκια). Η εξαγορά του τσιφλικιού ‘Ορλιακο ( όπως γνωρίζουμε ήδη μετονομάστηκε σε Στρυμονικό το 1927) έγινε σε μια κρίσιμη ιστορική καμπή. Μετά το τέλος του Ρωσοτουρκικού Πολέμου (1877-1878) και τη Συνθήκη του Βερολίνου, πολλοί Οθωμανοί – Τούρκοι, άρχισαν να πουλάνε τις περιουσίες τους φοβούμενοι τις πολιτικές αλλαγές. Η έλευση του Γεώργιου Χατζηγεωργίου ως ιδιοκτήτη άλλαξε τις ισορροπίες, καθώς η γη πέρασε σε ελληνικά χέρια, ενισχύοντας με αυτό τον τρόπο, το ελληνικό στοιχείο της περιοχής. Δίνει οικονομικά κίνητρα (εργασία και αργότερα γη) με σκοπό να προσελκύσει άλλους Έλληνες, κυρίως από τις όμορες κοινότητες όπως της Μαγκριώτισσας (Τουρμπέσι ή Τουλμπέσι), το σημερινό ζευγολατιό. Τα κατορθώνει και σε λίγα χρόνια οι Έλληνες αποτελούν την πλειονότητα στην περιοχή.
Η οικογένεια Χατζηγεωργίου χρησιμοποίησε την οικονομική της ισχύ για να στηρίξει την ελληνική κοινότητα. Λειτούργησαν ως οικονομικοί υποστηρικτές των ελληνικών σχολείων και της Μητρόπολης Σερρών. Κατά τη διάρκεια του Μακεδονικού Αγώνα, τα κτήματα και οι διασυνδέσεις της οικογένειας χρησίμευσαν ως καταφύγια, κρυψώνες και δίκτυα πληροφοριών για τα ελληνικά σώματα. Η επιρροή της οικογένειας συνεχίστηκε και τις επόμενες δεκαετίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέλη της ίδιας οικογένειας (όπως ο νεότερος Γεώργιος Χατζηγεωργίου, γεννημένος το 1876, που ήταν μεγάλος καπνέμπορος) αναδείχθηκαν σε κορυφαίους πολιτικούς παράγοντες της Μακεδονίας, εκλεγόμενοι επανειλημμένα Βουλευτές Θεσσαλονίκης (το 1915, το 1920 και το 1926 με το Κόμμα των Ελευθεροφρόνων).
Ο Γεώργιος Χατζηγεωργίου απεβίωσε το 1950.
--Μητρώο πληρεξουσίων, γερουσιαστών και βουλευτών 1822-1935, Αθήνα 1986, Βουλή των Ελλήνων, σελ. 148 (αριθμ. 1753) https://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/f3c70a23-7696-49db-9148-f24dce6a27c8/1822-1935.pdf
--Βικιπαίδεια
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου